tradycja

Meus, bieg ze święconką do domu, pisanie pisanek przy świetle lamp i świec oraz zawsze mokry Poniedziałek Wielkanocny. Co święta to powtórka. Czasem tylko wypadła delegacja czy wojskowa służba i popsuła Wielkanoc.

Jedni najmilej wspominają zapach choinki, pomarańczy lub pierników, kulig robiony przez dziadka albo nocne wędrówki przez łąki na pasterkę. Drudzy tęsknią za dawnym wyczekiwaniem na święta, jeszcze inni z sentymentem opowiadają o tych, którzy łączyli pokolenia.

Nikt we żniwa nie używa już sierpa ni kosy, nie niesie wieńców panom do dworu, ani też nie paraduje przed sekretarzami partii. Nadal jednak zakończenie żniw wieńczą dożynki. Piękne i ważne rolnicze święto.

Przez dwa dni młodsi i starsi pasjonaci tradycji mieli możliwość uczestniczenia w zajęciach, na których mogli spróbować swoich sił w tworzeniu pisanek różnymi technikami. Przy Tarnogrodzkim Ośrodku Kultury zorganizowano też kiermasz świąteczny.

"Zamiłowanie do pieśni, do gędźby i do tańca stanowiło od wieków wybitną cechę charakteru narodowego Polaków, zarówno jak i wszystkich ludów rdzennie słowiańskich. Kronikarze i historycy polscy wspominają o pieśniach i muzyce od czasów najdawniejszych" – pisał w 1900 r. Zygmunt Gloger, historyk, etnograf i folklorysta. Takie utwory to niezwykłe dziedzictwo.

Zamiast wyblakłych ścian żywe kolory, a na nich wymalowany wzór dzierganej serwetki - tak teraz wygląda przystanek autobusowy w Krynicach, który przeszedł metamorfozę w ramach projektu "Krynickie inspiracje". Odnowione zostały także betonowe stoły na placu targowym.

Przy Regionalnej Izbie Pamięci w Wysokiem (gm. Zamość) stanie już niebawem prawdziwy piec chlebowy opalany drewnem.

Zabawa do upadłego, ucztowanie aż do kresu wytrzymałości, morze alkoholu i słodkości rozpływające się w ustach. Nasi przodkowie podczas zapustów potrafili się zabawić na potęgę! To szaleństwo sięgało zenitu zwłaszcza w ostatnim tygodniu karnawału.