120 lat Ochotniczej Straży Pożarnej Bełżec I. Historia odwagi, wspólnoty i tradycji

Historia OSP Bełżec I sięga 1905 roku – czasów, gdy Polska znajdowała się jeszcze pod zaborami. Bełżec leżał wtedy w granicach zaboru austriackiego. To właśnie w tej atmosferze niepewności i braku państwowości kilku odważnych mieszkańców – Leon Piłat, Piotr Pępiak, Józef Brogowski, Antoni Rudziński, Stanisław Kozak, Piotr Rykała i Piotr Jurczak – postanowiło założyć jednostkę strażacką. Ich motywacją nie była tylko potrzeba ochrony przed pożarami, ale też pragnienie budowania wspólnoty i polskiej tożsamości.

W 1914 roku, tuż przed wybuchem I wojny światowej, jednostka otrzymała swoją pierwszą sikawkę. W kolejnych dekadach sukcesywnie wzbogacano jej wyposażenie – w 1938 roku o motopompę, a w 1956 o pierwszy samochód gaśniczy. Przez lata działalność straży nie ograniczała się jedynie do akcji ratowniczych – przy jednostce powstawały zespoły artystyczne, chóry i orkiestry, które współtworzyły życie kulturalne Bełżca.

Wśród największych wyzwań, przed jakimi stanęli strażacy z Bełżca, był m.in. pożar stacji kolejowej w 1944 roku. Niemcy rozładowali wokół stacji kolejowej kilkadziesiąt transportów amunicji, granatów itd. Trzy transporty stały na stacji. Wtedy sowiecki samolot zrzucił bombę, która trafiła w amunicję. Przez kilka godzin trwała kanonada. Paliły się składy amunicji, a płonące z nią wagony siła eksplozji przenosiła po kilkaset metrów, rozrywając na strzępy. W rezultacie spłonęła stacja kolejowa i zlokalizowane wokół niej budynki.

PRZECZYTAJ TEŻ: OSP Wieprzów ma już 75 lat. Jednostka otrzymała nowy sztandar

OSP Bełżec I spieszyła także na pomoc sąsiednim miejscowościom (w gminie Lubycza Królewska pierwsze OSP powstawały dopiero w 1949 r.). Dziś druhowie niosą pomoc przy pożarach, wypadkach, powodziach i innych zagrożeniach. Od 1995 roku jednostka działa w strukturach Krajowego Systemu Ratowniczo-Gaśniczego, a jej członkowie uczestniczyli m.in. w akcjach powodziowych nad Wisłą.

Duma z tradycji, siła we współczesności

OSP Bełżec I przez cały okres swojego istnienia nie tylko gasiła pożary i ratowała życie, ale także kształtowała postawy obywatelskie. Brała udział w wojnie obronnej 1939 roku, wspierała partyzantkę w czasie okupacji, a po wojnie aktywnie organizowała wydarzenia społeczne i kulturalne. Szczególnie aktywna była żeńska drużyna OSP w latach 60., kierowana przez Bogumiłę Mamczur, a następnie Eugenię Skowronek.

Dziś jednostka liczy 35 strażaków czynnych, 20 wspierających i 9 honorowych.

PRZECZYTAJ: Zapisz się na pielgrzymkę na Jasną Górę. Parafie w Zamościu, Tomaszowie, Hrubieszowie i Biłgoraju czekają

Dysponuje nowoczesnym sprzętem – w tym średnim wozem MAN, lekkim Renaultem Master, podnośnikiem SH-18, quadem z przyczepą i licznymi specjalistycznymi urządzeniami. Od 1995 roku wchodzi w skład Krajowego Systemu Ratowniczo-Gaśniczego. Jej prezesem i komendantem gminnym jest Krzysztof Gmoch.

Współpraca z władzami gminy, Komendą Powiatową PSP w Tomaszowie Lubelskim oraz lokalnymi mieszkańcami pozwala jednostce dynamicznie się rozwijać. Dzięki zaangażowaniu druhów i wsparciu społeczności, OSP Bełżec I nie tylko pielęgnuje swoją przeszłość, ale także z nadzieją i determinacją patrzy w przyszłość.

120-lecie

W tym roku jednostka z Bełżca I obchodzi 120-lecie istnienia. 13 lipca odbyły się uroczyste obchody tej rocznicy. Uroczystości rozpoczęły się od symbolicznego aktu – podniesienia flagi i wspólnego odśpiewania hymnu państwowego. Później odprawiono się mszę świętą, celebrowaną przez ks. kapelana Stanisława Szałańskiego. Następnie głos zabrali przedstawiciele władz lokalnych i krajowych. Słowa uznania i gratulacje druhom przekazali m.in. wójt gminy Bełżec Mateusz Jarosz, poseł na Sejm RP Tomasz Zieliński, starosta tomaszowski Henryk Karwan oraz przedstawiciele PSP i ZOSP RP.

Zasłużeni strażacy zostali uhonorowani medalami i pamiątkowymi wyróżnieniami. Po części oficjalnej odbył się poczęstunek oraz wręczenie nagród dzieciom i młodzieży za udział w konkursie wiedzy pożarniczej. Kulminacją wydarzenia był koncert zespołu Marase, który zakończył dzień pełen emocji i wspomnień.