Znaczenie znaków poziomych - strzałki i znaki poprzeczne

STRZAŁKI

Tego rodzaju znaki na jezdni pozwalają kierowcom lepiej zorientować się w kwestii zasad korzystania z pasów ruchu. Obecność strzałek usprawnia ruch i podnosi bezpieczeństwo na drodze. Można wyróżnić strzałki kierunkowe i strzałki naprowadzające.

Znaki w formie strzałek można podzielić na:

Strzałki kierunkowe (znaki P-8a – P-8i) 

Strzałki naprowadzające (znaki P-9a – P-9b) 

Strzałki kierunkowe wskazują dozwolony kierunek jazdy z pasa, na którym się znajdują. Występują w trzech odmianach. Długie strzałki stosuje się na drogach o dopuszczalnej prędkości powyżej 70 km/h, krótkie – na drogach o dopuszczalnej prędkości do 70 km/h, mini – na drodze (lub jej części) przeznaczonej do ruchu rowerów, oznaczonej odpowiednimi znakami drogowymi. Strzałki kierunkowe umieszcza się przede wszystkim:

na skrajnych pasach, z których nie wolno jechać na wprost lub nie wolno skręcać,

na skrajnych i sąsiednich pasach, jeżeli skręcanie jest dozwolone więcej niż z jednego pasa, 

na wszystkich pasach, jeżeli jazda z danego wlotu dozwolona jest tylko w jednym kierunku, co może nie być oczywiste dla kierujących. 

Strzałka P-8a oznacza, że jazda z pasa ruchu, na którym są umieszczone, jest dozwolona tylko na wprost.

Strzałki takie umieszczone na pasie ruchu poprzedzone symbolem lub napisem BUS lub rower oznaczają kierunek ruchu pojazdu wskazanego tym symbolem lub napisem.

Bardzo często zdarza się, że kierowcy z tak oznaczonego pasa wykonują zawracanie – co jest wykroczeniem w ruchu drogowym

Strzałki P-8b oznacza, że jazda z pasa ruchu, na którym są umieszczone, jest dozwolona tylko w lewo lub tylko w prawo.

Strzałka kierunkowa zezwalająca na skręcanie w lewo, umieszczona na skrajnym lewym pasie ruchu, oznacza także zezwolenie na zawracanie, chyba że jest to zabronione znakiem pionowym B-23 – zakaz zawracania lub ruch jest kierowany sygnalizatorem S-3.

Strzałki takie umieszczone na pasie ruchu poprzedzone symbolem lub napisem BUS lub rower oznaczają kierunek ruchu pojazdu wskazanego tym symbolem lub napisem.

Znak ten oznacza, że jazda z pasa ruchu, na którym są umieszczone, jest dozwolona tylko w kierunkach wskazanych strzałką kierunkową; Ta forma znaku oznacza zezwolenie na zawracanie.

Strzałka naprowadzająca oznacza nakaz wjazdu na sąsiedni pas ruchu wskazany strzałką; nie dotyczy to kierujących pojazdami, dla których jest przeznaczony dalszy odcinek pasa ruchu. 

P-9a – „strzałka naprowadzająca w lewo” – znak umieszcza się na końcu pasa włączania. Wyjątkowo, jeżeli warunki terenowe nie pozwalają na kontynuację prawego pasa, znak stosuje się na prawych skrajnych pasach ruchu, które znikają lub są przeznaczone tylko dla niektórych pojazdów.

P-9b – „strzałka naprowadzająca w prawo” – znak umieszcza się na lewych skrajnych pasach ruchu, które znikają lub przeznaczone są tylko dla określonych pojazdów. Na drogach dwukierunkowych znak umieszcza się na końcu dodatkowego pasa ruchu. 

Bardzo częstym błędem na skrzyżowaniach jest wykonywanie manewru jazdy na wprost lub zmiany kierunku jazdy z pasa do tego nie przeznaczonego. Poza tym, że jest to wykroczenie bywa też szczególnie niebezpieczne i może prowadzić do poważnych wypadków drogowych.

ZNAKI POPRZECZNE

Oznaczają miejsca przeznaczone do ruchu pieszych i rowerzystów w poprzek drogi, miejsc, które wymagają zatrzymania pojazdu oraz miejsc, w których zlokalizowane są takie jak progi zwalniające.

Znaki poprzeczne można podzielić na:

Znaki wyznaczające miejsca przeznaczone do ruchu w poprzek jezdni (znaki P-10 i P-11)

Znaki wyznaczające miejsca zatrzymania pojazdów (znaki P-12, P-13, P-14)

P-10 – „przejście dla pieszych”, 

Wyznaczają powierzchnię jezdni lub torowiska tramwajowego przeznaczoną do poprzecznego ruchu pieszych. Krawędzie oznakowania znajdujące się bliżej nadjeżdżających pojazdów określają jednocześnie miejsce zatrzymania (jeśli na jezdni nie zastosowano znaków drogowych poziomych P-12, P-13 lub P-14).

P-11 – „przejazd dla rowerzystów”. Wyznaczają powierzchnię jezdni lub torowiska tramwajowego przeznaczoną do poprzecznego ruchu rowerzystów. Krawędzie oznakowania znajdujące się bliżej nadjeżdżających pojazdów określają jednocześnie miejsce zatrzymania (jeśli na jezdni nie zastosowano znaków drogowych poziomych P-12, P-13 lub P-14). 

P-12 – „linia bezwzględnego zatrzymania – stop” – wyznacza miejsce zatrzymania pojazdów na wlotach dróg podporządkowanych lub przed przejazdem kolejowym (tramwajowym), jeśli umieszczono znak pionowy B-20 „stop”. Powinna być wyznaczona w miejscu zapewniającym kierującym najlepszą widoczność. 

P-13 – „linia warunkowego zatrzymania złożona z trójkątów” – znak stosuje się w sytuacji, gdy zachodzi potrzeba wyznaczenia miejsca zatrzymania pojazdów na wlocie drogi podporządkowanej, na której zastosowano znak pionowy A-7 „ustąp pierwszeństwa”. 

P-14 – „linia warunkowego zatrzymania złożona z prostokątów” – stosuje się, aby wyznaczyć miejsce zatrzymania pojazdów przed sygnalizatorami, przystankami tramwajowymi bez wysepek, przejazdami tramwajowymi i kolejowymi, skrzyżowaniami na wlotach dróg równorzędnych, przejściami dla pieszych, przejazdami dla rowerzystów i śluzami dla rowerów. 

Marcin Kulig

Dyrektor WORD Zamość