Majówki przy kapliczce to wciąż żywa tradycja na Zamojszczyźnie

– Na szczęście ten duch pobożności maryjnej nie wygasł i trzeba się z tego cieszyć – mówi ks. dr Sylwester Zwolak, kanclerz Kurii Diecezjalnej w Zamościu i proboszcz Parafii pw. Chrystusa Króla w Złojcu (gm. Nielisz). – Może nie w takim wymiarze jak kiedyś, ale wierni gromadzą się przez maj pod figurami czy krzyżami w całej diecezji, w tym w naszej złojeckiej parafii, m.in. w kolonii Zarudzie, Wólce Złojeckiej czy Krzaku.

CZYTAJ TEŻ: 66 lat posługi i 90 lat życia. Ks. Kazimierz Korszniewicz dziękował za dar kapłaństwa

Kapłan pochodzi z Czartowczyka (gm. Tyszowce). 

– Jako dziecko chodziłem na majówki pod figurę przy głównej trasie. Ludzie do dziś tam się modlą – wspomina ks. kanclerz.

W każdym zakątku Zamojszczyzny słowa Litanii Loretańskiej dalej brzmią donośnie.

Trochę historii

Pierwsze wzmianki o kulcie Maryi pochodzą od egipskich Koptów, którzy czcili Matkę Boską, a w XIII w. w Hiszpanii król Alfons X Mądry wprowadził nabożeństwa przy figurach Maryi. W Polsce majowy kult Maryi stał się szczególnie popularny w XIX w., kiedy w 1838 r. rozpowszechnili go jezuici z Małopolski. W 1852 r. nabożeństwa majowe zaczęli odprawiać księża w kościele Świętego Krzyża w Warszawie. Wierni śpiewali pieśni maryjne i Litanię Loretańską do Najświętszej Maryi Panny. Litania wywodzi się z XII-wiecznej Francji, jednak tytuł „Loretańska” zyskała w wersji śpiewanej w Loreto we Włoszech od XVI w. Składa się z krótkich wezwań (błagalnych próśb) odmawianych na przemian przez prowadzącego i wiernych. Litania jest nie tylko wołaniem o pomoc, ale także oddaniem czci Bogu, Maryi i świętym, ponieważ podkreśla ich przymioty i tytuły.

CZYTAJ: Zamojszczyzna: „Królowej Anielskiej śpiewajmy”, czyli majówki pod krzyżem. Ten zwyczaj nie zaniknął

Ponieważ na wsi do kościoła było daleko, ludzie zaczęli spotykać się na modlitwę tam, gdzie im było wygodnie. Najczęściej były to figury Matki Boskiej i przydrożne krzyże. Z czasem plenerowe nabożeństwa stały się popularne w całym kraju.

Po górach, dolinach...

Na Zamojszczyźnie tradycja majówek jest wciąż żywa. Zwykle spotykają się na nich osoby starsze (głównie kobiety), ale czasem przychodzą dzieci i młodzież. Przygotowania rozpoczynają się w kwietniu od oporządzenia kapliczek, krzyży i figur, przy których odbywają się majówki. Przyozdabia się je kwiatami oraz dekoracjami w kolorach niebieskim i białym. W niektórych miejscach – z szacunku dla seniorów – wystawiane są ławki i krzesła.

Majówkę wszędzie rozpoczyna się od odmówienia lub odśpiewania Litanii Loretańskiej. Później wierni śpiewają pieśni maryjne. Do najsłynniejszych należy „Pieśń majowa”, którą potocznie nazywa się „Chwalcie łąki umajone”. Z innych wybierane są m.in. „Królowej Anielskiej śpiewajmy”, „Po górach, dolinach”, „Jak szczęśliwa Polska cała” czy „Z dawna Polski tyś Królową”. Odmawiana jest również modlitwa „Pod Twoją Obronę”.