Śladami naszych publikacji

Nie sposób zgodzić się z narracją przedstawioną publicznie przez miasto, reprezentowane przez Burmistrza Tomaszowa Lubelskiego, która sugeruje, że odpowiedzialność za brak dworca w mieście ponosi spółka WODROL. Tego rodzaju stwierdzenia mijają się z faktami i pomijają kluczową rolę decyzji – a także braku decyzji – podejmowanych po stronie samorządu.

Sprawa dawnego dworca nie została w artykule przedstawiona w pełnym kontekście prawnym, własnościowym i ekonomicznym. Teren ten został sprzedany bez jakichkolwiek zapisów zobowiązujących nabywcę do budowy nowego obiektu lub utrzymania funkcji dworcowej. Jednocześnie WODROL jest spółką prywatną i – zgodnie z ustawą o publicznym transporcie zbiorowym – nie odpowiada za organizację transportu publicznego, ponieważ obowiązek ten należy do gminy reprezentowanej przez burmistrza.

Pomimo braku takiego obowiązku spółka deklarowała gotowość budowy nowoczesnego, zintegrowanego dworca. Realizacja inwestycji wymagała jednak spełnienia określonych warunków formalnych oraz współdziałania miasta, którego ostatecznie zabrakło.

Poważną przeszkodą pozostaje działka o statusie drogi miejskiej przebiegająca przez środek terenu po dawnym dworcu. Bez zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie może ona zostać sprzedana ani włączona do inwestycji, co uniemożliwia spójne zagospodarowanie całego obszaru. Pomimo kierowanych wniosków miasto – reprezentowane przez burmistrza – nie doprowadziło do zmiany planu miejscowego, blokując w praktyce możliwość realizacji inwestycji.

Równie istotne są realia ekonomiczne, za które odpowiada organizator transportu. Przewoźnicy nadal korzystają z tańszego punktu przesiadkowego przy ul. Armii Krajowej i nie deklarują przeniesienia działalności do nowego dworca. Spółka WODROL dwukrotnie zwracała się do przewoźników o jednoznaczne stanowisko w tej sprawie, jednak nie uzyskała żadnej odpowiedzi. Jednocześnie po stronie burmistrza nie podjęto skutecznych działań organizacyjnych, które mogłyby tę sytuację zmienić. W takich warunkach budowa dworca bez zapewnienia jego faktycznego wykorzystania byłaby działaniem nieracjonalnym ekonomicznie.

Spółka wielokrotnie przedstawiała miastu różne propozycje rozwiązania sytuacji – w tym wspólną realizację inwestycji, sprzedaż nieruchomości lub zamianę gruntów. W jednej z propozycji oferowano zamianę atrakcyjnie położonej, centralnej działki po dawnym dworcu na nieruchomość wskazaną przez miasto, zlokalizowaną na obrzeżach Tomaszowa Lubelskiego i posiadającą istotnie niższą wartość. Również ta propozycja nie została przyjęta.

Rozbiórka starego budynku dworca wynikała z jego złego stanu technicznego oraz braku ekonomicznego uzasadnienia dalszego utrzymywania obiektu i była decyzją racjonalną gospodarczo, a nie działaniem wymierzonym w mieszkańców.

W tej sytuacji publiczne przerzucanie odpowiedzialności na prywatną spółkę odwraca uwagę od rzeczywistych przyczyn wieloletniego braku rozwiązania problemu dworca, które znajdują się w sferze decyzji władz miasta. Mieszkańcy mają prawo do rzetelnej informacji oraz jasnego wskazania, kto faktycznie odpowiada za brak postępów w tej sprawie.

W załączeniu przesyłamy projekt ostatniej wizualizacji centrum komunikacyjnego w Tomaszowie Lubelskim.

Z poważaniem

WODROL Sp. z o.o.