Mój dziadek jest żołnierzem. Historia żołnierza 2 Lubelskiej Brygady Obrony Terytorialnej

Starszy szeregowy specjalista Marcin pochodzi z powiatu radzyńskiego i z zawodu jest mechanikiem. Wojsko od zawsze go pociągało i wiedział, że kiedyś zrealizuje swoje marzenie i założy mundur. Jak przyznaje marzenie to musiało trochę poczekać, bo rodzina zawsze była u niego na pierwszym miejscu. Gdy dzieci podrosły rozpoczął swoją przygodę z wojskiem. Od 2012 roku służył w Narodowych Siłach Rezerwy. 

– Gdy powstał WOT postanowiłem spróbować swoich sił, zwłaszcza że terytorialna służba wojskowa oferuje bardzo dogodne warunki, a najważniejsza jest możliwość pogodzenia życia zawodowego, rodzinnego ze służbą wojskową na rzecz Ojczyzny i lokalnej społeczności. W 2018 roku wstąpiłem w szeregi 2 Lubelskiej Brygady OT, służąc na etacie radiotelefonisty – mówi st. szer. spec. Marcin.

CZYTAJ TEŻ:  Jest żołnierzem 2 LBOT. Od lat wciela się też w rolę Świętego Mikołaja [WYWIAD]

W trakcie ponad sześcioletniej służby odbył wiele szkoleń i zdobył cenne uprawnienia, m.in. instruktora łączności radiowej, kierowcy kategorii C i mechanika pojazdów wojskowych. Podczas pandemii aktywnie angażował się w pomoc w szpitalach i sanepidzie. Służył również na naszej wschodniej granicy, pełniąc patrole u boku funkcjonariuszy Straży Granicznej. Jak ocenia czas służby w 2 LBOT?

 – Najważniejsza dla mnie jest rodzina i zapewnienie jej bezpieczeństwa. To dla nich podejmuję różne decyzje i staram się być lepszym człowiekiem. Wojsko daje mi poczucie, że mogę chronić nie tylko swoją rodzinę, ale i innych. Służba w WOT to pożytecznie spędzony czas, czas nowych doświadczeń, ciekawych szkoleń i wartościowych przyjaźni. Nadmienię, że święto lubelskiej brygady przypada dokładnie w moje urodziny, a to zobowiązuje – dodaje z uśmiechem st. szer. spec. Marcin. 
 

Terytorialna Służba Wojskowa na tyle go wciągnęła, że zaczął myśleć o służbie zawodowej. Przystąpił do kwalifikacji i udało się - w styczniu tego roku został żołnierzem zawodowym w 23 batalionie lekkiej piechoty w Bezwoli. Zachęca również innych, aby spróbowali swoich sił w WOT.

– Myślę, że główną zachętą jest fakt, że nikt nie odbierze wam tego co przeżyjecie w wojsku, czego się tutaj nauczycie, kogo poznacie i kto wie może złapiecie tego przysłowiowego bakcyla i zapragniecie zostać tu na dłużej, tak jak ja. Chcę kontynuować swoją drogę w wojsku, rozwijać się i podejmować nowe wyzwania. Chciałbym być przykładem dla moich dzieci i wnuków i przekazać im wartości, którymi sam się w życiu kieruję – mówi st. szer. spec. Marcin.  

– Drodzy Dziadkowie! Dziękujemy za Waszą obecność, ciepło i bezwarunkową miłość, którymi obdarzacie swoje wnuki każdego dnia. Wasza mądrość, troska i życiowe doświadczenie to prawdziwy skarb, który inspiruje kolejne pokolenia. W szczególności dziękujemy tym dziadkom, którzy, tak jak nasz bohater, łączą rolę opiekuna rodziny z misją służby Ojczyźnie. To dzięki Wam wnuki uczą się, co znaczy odwaga, odpowiedzialność i oddanie. Życzymy Wam zdrowia, radości i wielu pięknych chwil w gronie najbliższych! – w imieniu żołonierzy i swoim życzenia składa kpt. Marta Gaborek, oficer prasowy 2 Lubelskiej Brygady Obrony Terytorialnej.