Konserwatorzy nagrodzili parafie

20. edycja wojewódzkiego otwartego konkursu o Laur Konserwatorski wyłoniła najlepsze realizacje konserwatorskie w województwie. O zwycięstwie decydował szeroki zakres prac i jakość prac konserwatorskich. W tym roku doceniono czterech gospodarzy obiektów sakralnych (proboszczów parafii w Hannie, Rzeczycy, Łosińcu i katedralnej w Zamościu).

Łosiniec w nowej szacie

Laur za remont i konserwację wyposażenia dawnej cerkwi greckokatolickiej w Łosińcu odebrał ks. Zenon Góra, proboszcz parafii pw. św. Michała Archanioła.

 – Ta cerkiew jest pewnym ewenementem na skalę województwa, ponieważ jest jedną z dwóch cerkwi bezkopułowych – mówił w filmie promocyjnym wojewódzkiego lubelskiego konserwatora zabytków proboszcz parafii. Cerkiew po powstaniu styczniowym została przejęta przez prawosławnych. Po 1918 r. staje się kościołem rzymskokatolickim. Po II wojnie św. gontowy dach zamieniono na blachę. – Teraz wróciliśmy do gontu. Kościół był podnoszony do góry i okazało się, że w fundamentach pozostają nadpalone fragmenty, co by potwierdzało, że kościół pierwotny spłonął – mówił ks. Góra. W trakcie remontu zniknęły boazerie z lat 70. i sufit z płyt i listewek. Poszerzono kruchtę, odsłonięto miejsce posadowienia belki tęczowej, która wróciła na swoje miejsce, położono drewnianą podłogę. Odnowiono chór i barokowy ołtarz. W XVIII w. kościele działa klimatyzacja, ogrzewanie, jest toaleta z ciepłą wodą.

Wikarówka pełna skarbów

Nagrodę za kompleksowy remont budynku zamojskiego wikariatu oraz jego adaptację na Muzeum Sakralne Katedry Zamojskiej odbierał ks. dr Robert Strus, proboszcz parafii katedralnej.

 – Jestem bardzo szczęśliwy, że od października ubiegłego roku Muzeum Sakralne mieści się w budynku, który nosi nazwę popularną "Wikarówka". Wreszcie eksponaty znalazły swoje miejsce – mówił ks. proboszcz.

Dawny dom wikariuszy kolegiackich, zwany "Wikarówką", położony w pobliżu katedry między ulicami Akademicką i Kolegiacką został w 1658 r. odbudowany po pożarze miasta. Budynek został kompleksowo odnowiony i przystosowany do potrzeb muzeum. Zabezpieczono w nim piwnice, na piętrze odtworzono historyczny układ pomieszczeń i przebudowano dach na mansardowy. We wnętrzach wyeksponowano najcenniejsze dzieła sztuki przechowywane w skarbcu katedralnym. W muzeum zobaczymy najcenniejsze obiekty: przede wszystkim kielichy, monstrancje, szaty liturgiczne, obrazy, książki starodruki, relikwiarze, w tym rąbek sukni Najświętszej Maryi Panny, św. Tomasza i cierń z korony Chrystusa, a także szatę koronacyjną Michała Korybuta Wiśniowieckiego. Przed muzeum od strony ul. Akademickiej zostały odsłonięte fragmenty terenu z narysem budowli dziś już nieistniejących.