Hapoński – fundator kościelnej dzwonnicy

Hapońscy byli unitami, czyli chrześcijanami wywodzącymi się z kościoła prawosławnego, którzy po Unii Brzeskiej w 1596 roku uznali dogmaty kościoła rzymskokatolickiego, zwierzchnictwo papieża, ale zachowali bizantyjski ryt liturgiczny.

Od kiedy Hapońscy są związani z Hrubieszowem, nie wiadomo. Waldemar Wawrzecki w swoich poszukiwaniach genealogicznych dotarł do praprapradziadka Grzegorza, który w 1815 roku, mając 24 lata ożenił się z 17-letnią Teklą z Mszaneckich. Owocem związku było czterech synów.

W historii miasta Hrubieszów zapisał się najstarszy z nich, Antoni, urodzony w 1817 roku. Dziewiętnaście lat później, tenże Antoni założył rodzinę. Jego wybranką została 17-letnia Helena Łęczyńska.

 – Z rodzinnych przekazów wynika, że prapradziadowie Hapońscy mieli najładniejszy domek na Sławęcinie. Ponoć w tym dworku były jedyne na Sławęcinie serliana, czyli okna weneckie – opowiada pan Waldemar.

Okna weneckie to zwieńczone łukiem otwory okienne oflankowane dwoma mniejszymi prostokątnymi otworami. Miały podkreślić mieszczański charakter dworku. Antoniemu musiało się powodzić nieźle. W dokumentach miejskich funkcjonuje jako obywatel mieszczanin. Czym się zajmował? Głównie handlem i transportowaniem towarów z Imperium Rosyjskiego.

Starosta cerkiewny

Antoni Hapoński był też starostą cerkiewnym. W 1869 roku ufundował murowaną, pokrytą blachą dzwonnicę, a rok później sfinansował także kruchtę w kościele unickim pod wezwaniem św. Mikołaja w Hrubieszowie (dziś to siedziba parafii zakonnej ojców bernardynów, a od 2002 r. Sanktuarium Matki Bożej Sokalskiej). 

 – Z pieniędzy Antoniego Hapońskiego wybudowano też ogrodzenie przy kościele – dodaje jego praprawnuk.

Więcej w najnowszym numerze i e-wydaniu Kroniki Tygodnia