Reklama

Zamojskie ulice. Pogardzany parobek kata (TYLKO W GAZECIE)

Do przedstawicieli tego zawodu należało ucinanie nozdrzy skazańcom, wyrywanie języków oraz m.in. uganianie się za bezpańskimi psami. Takich pomocników kata zwano czyścicielami, ale także hyclami czy rakarzami. Podobno mieli swoją siedzibę m.in. przy ul. Kresowej w Zamościu. Hycle nigdy nie byli w społeczeństwie poważani.

Bogdan Nowak
25.03.2021 05:15

Zamojskie ulice. Pogardzany parobek kata (TYLKO W GAZECIE) — *Łapanie psów. Rysunek z końca XIX i w. W jednej z przedstawionych scenek rakarze obrzucani są kamieniami.*

Wychowałem się na zamojskim Nowym Mieście. Gdy byłem dzieckiem, dorośli straszyli nas, że gdy nie będziemy grzeczni, zabierze nas hycel. Nie bardzo wiedzieliśmy nawet kto to taki, ale... brzmiało to groźnie – wspomina Damian Miechowicz, dyrektor Samodzielnej Publicznej Stacji Pogotowia Ratunkowego i Transportu Sanitarnego w Zamościu (urodził się w 1975 r.). – Gdy miałem siedem lat przyprowadziłem do domu bezpańskiego psa, takiego skundlonego wilczurka. Mama nie była tym zachwycona. Musiałem go wypuścić, czyli trafił ponownie na ulicę.

To było wówczas normalne. Bezpańskich psów na ulicach Zamościa nigdy nie brakowało.

Więcej szczegółów tylko w papierowym i e-wydaniu Kroniki Tygodnia.

Data dodania: 25.03.2021 05:15

Podziel się

Oceń

Napisz komentarz

Treść komentarza

Podpis

★Wysyłając komentarz akceptujesz regulamin serwisu Kronika Tygodnia. Grupa Wydawnicza SŁOWO sp z o.o. z siedzibą w mieście stołecznym Warszawa (Domaniewska 17/19/133, 02-672) jest administratorem twoich danych osobowych dla celów związanych z korzystaniem z serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania.

Komentarze

Zawisza Ciemny 25.03.2021 19:42

A ja myślałem, że Zamość zawsze był taki jak dzisiaj

Reklama