HISTORIA PIŁKI NOŻNEJ Kłopotliwy sukces Hetmana II Zamość

Awans Hetmana II Zamość do IV ligi w lipcu 2004 r. najbardziej ucieszył Spartę Wożuczyn, Huczwę Tyszowce i Perłę Deszkowice. Dzięki temu, że zespół rezerw Hetmana zwolnił miejsce w klasie okręgowej, Sparta utrzymała się na tym poziomie rozgrywkowym, a Huczwa i Perła uniknęły spadku z klasy A. Dla zarządu zamojskiego klubu był to kłopotliwy sukces. Nikomu z tego grona nie było do śmiechu, bo z trudem ciułali wtedy grosz na pierwszy zespół, grający w III lidze, a awans „dwójki” na wyższy szczebel ligowej rywalizacji wiązał się z dodatkowymi, niemałymi wydatkami.

Szczęśliwy był jedynie kierownik Stefan Wosiura (1937-2012). To właśnie jemu piłkarze Hetmana II dedykowali zwycięstwo 3:0 (0:0) nad Legionem Tomaszowice w czwartym, decydującym meczu barażowym. 

„Zależało nam na awansie, dlatego jechaliśmy po zwycięstwo. Ojcem sukcesu był kierownik drużyny, pan Stefan Wosiura, który robił wszystko, co tylko mógł, byśmy wygrali. Biegał, starał się, załatwił wiele spraw związanych z meczem. Od kilku dni dopingował piłkarzy, przygotował dla mich premię finansową, a po meczu zafundował im obiad. Po zwycięstwie był bardzo szczęśliwy. Chłopaki mówili, że wygrali dla niego” – mówił 25-letni wówczas trener Paweł Lewandowski, który poprowadził Hetmana II w trzech spośród czterech meczów barażowych (wypowiedź z „Kroniki Tygodnia” nr 27/654 z dn. 6 lipca 2004 r.).

Zamojscy piłkarze pojechali do Bełżyc z jasnym przekazem od zarządu – mieli odpuścić rywalowi, który zakończył sezon na trzynastym miejscu w IV lidze. Nie posłuchali. Gospodarzy zawiodła taktyka, polegająca na zagrywaniu „długich” piłek do osamotnionego pod bramką Hetmana Wojciecha Białka (tego samego, który dziś strzela gole dla Avii Świdnik w III lidze). W pierwszej połowie jeszcze jakoś sobie radzili, ale po przerwie na boisku istniał już tylko jeden zespół. Niezbyt dobrze po zmianie stron poczynała sobie zwłaszcza defensywa Legionu, kierowana przez środkowego obrońcę Andrzeja Kołodzieja, wychowanka Unii Hrubieszów, grającego także swego czasu w Hetmanie w III lidze (m.in. w 1992 r. wywalczył z zamojskim zespołem awans do II ligi). 

Na początku drugiej części zawodów Mirosław Lipiec dość szczęśliwie wykonał rzut wolny z odległości około 23 metrów. Prowadzenie podwyższył Mariusz Kycko, posyłając piłkę w „okienko” po bardzo mocnym strzale z 14 metrów. Wynik meczu po indywidualnej akcji, zakończonej ładnym strzałem pod poprzeczkę, ustalił Jacek Szczyrba. „Zrobiliśmy to, co do nas należało. Teraz niech się martwią działacze” – mówili piłkarze zamojskiego zespołu po powrocie z Bełżyc.

Na przekór zarządowi

Na awans do IV ligi Hetman II wówczas się nie nastawiał. Zamojski zespół rezerw wygrał rozgrywki klasy okręgowej z przewagą sześciu punktów nad drugim w tabeli Roztoczem Szczebrzeszyn, ale żeby uzyskać promocję na wyższy poziom ligowy, musiał pomyślnie przejść dwuetapowe baraże. Po zakończeniu rozgrywek ligowych trener Dariusz Kmiecik wyjechał za granicę, a zespół został bez opiekuna.

W pierwszej rundzie baraży w dwóch parach zmierzyli się ze sobą mistrzowie czterech grup klasy okręgowej w woj. lubelskim. Po tym etapie barażów do IV ligi awansowały Chełmianka i Wisła Puławy. Zespół z Chełma okazał się lepszy od Victorii Parczew, a Wisła – od Hetmana II. W Puławach zamojską drużynę prowadził szkoleniowiec juniorów Mariusz Barda. 

• Przeczytaj też: Kto zagra? Zespół seniorskich rezerw czy juniorzy starsi z Hetmana Zamość?

Padł remis 1:1. W rewanżu w Zamościu miejscowi, grający pod wodzą „awaryjnego” trenera Lewandowskiego (od półtora roku prowadził Omegę Stary Zamość), przegrali 0:2. Z kolei pierwszy mecz z Legionem, rozegrany na boisku za Rotundą, zakończył się remisem 3:3. Bramki dla gospodarzy zdobyli Grzegorz Cios (po strzale z woleja), Łukasz Kusiak (głową) i debiutujący w zespole seniorów junior Rafał Szkamruk.

 Ten ostatni uratował remis po indywidualnej akcji. Najpierw ze spokojem przerzucił piłkę nad obrońcą, a następnie sprytnie przelobował bramkarza w sytuacji „jeden na jednego”. Młodzi zamościanie z pewnością by wygrali ten mecz, gdyby nie kuriozalne błędy, które popełniali w defensywie. Pierwszą bramkę stracili dlatego, że przyglądali się na to, co zrobi Michał Borowski. Piłkarz Legionu zgubił but, ale nie zważał na to, tylko bosą stopą dośrodkował piłkę przed bramkę Hetmana. Powstało zamieszanie, a mający sporo swobody Mariusz Mazurek strzelił do siatki z trzech metrów.

Trzeba jednak przyznać, że przed rewanżem los był łaskawy dla Hetmana II. Legion musiał pełnić obowiązki gospodarza w Bełżycach, gdyż boisko w Tomaszowicach zostało poddane renowacji. Do tego stracił wiele atutów kadrowych. Z powodu nadmiaru kartek nie mogło zagrać dwóch zawodników, m.in. dobrze znany na Zamojszczyźnie Sebastian Skrzypek. Ponadto z końcem czerwca wygasło wypożyczenie czterech kluczowych zawodników, którzy musieli wrócić do Lublinianki.

Przegrani w pierwszej rundzie barażowej zmierzyli się w drugim etapie kwalifikacji z czwartoligowcami z dwóch miejsc nad „kreską” (bezpośrednia degradacja spotkała piętnastą w tabeli Granicę Dorohusk i szesnasty Start Krasnystaw). Drugą parę barażową tworzyły Victoria Parczew (mistrz „okręgówki” bialskopodlaskiej) i Unia Bełżyce (czternaste miejsce w IV lidze). Te dwa zespoły, tak jak Legion i Hetman II, rewanż rozegrały w sobotę, 3 lipca 2004 r. w Bełżycach. „Górą klasa okręgowa” – pisał „Dziennik Wschodni” (z dn. 5 lipca 2004 r.) w tytule relacji z rewanżowych meczów drugiej rundy barażów. Victoria wygrała oba mecze z Unią (3:0 u siebie i 3:2 w Bełżycach).

Kolejna barażowa szansa

W IV lidze Hetman II spisywał się bardzo słabo. Zakończył zmagania na ostatnim, szesnastym miejscu z dorobkiem zaledwie czternastu punktów i fatalnym bilansem bramek (30 zdobytych i 106 straconych). Już pierwszy mecz pokazał, że zamojska rezerwa będzie miała w wyższej klasie rozgrywkowej ciężki sezon. 

Na inaugurację sezonu podopieczni trenera Wiesława Wieczerzaka przegrali w Radzyniu Podlaskim z Orlętami aż 0:11. Kończyli mecz w dziewięciu. Czerwonymi kartkami ukarani zostali Paweł Siek (w 40 minucie) i Paweł Łagowiec (w 61 minucie). W drugiej kolejce zamojska młodzież przegrała na własnym boisku 1:5 z Avią Świdnik, która okazała się później najlepszym zespołem w grupie i wiosną 2005 r. awansowała do III ligi.

• XXIV Plebiscyt Piłkarski „Kroniki Tygodnia” - głosowanie czas zacząć!

Od trzeciej kolejki szkoleniowcem Hetmana II był Grzegorz Płoszaj. Zimą nastąpiła drastyczna przebudowa zespołu. Drużyna została oparta na juniorach z AMSPN Hetman Zamość. Prowadził ją trener Radosław Witkowski. W całym sezonie młodzi zamościanie zdołali wygrać tylko trzy mecze. Dwa razy pokonali Wisłę Puławy (2:1 na wyjeździe i 5:3 u siebie), ograli też Victorię Parczew (2:0 w Zamościu). Zwykle wysoko nie przegrywali, ale nie uniknęli kompromitujących wpadek (1:7 u siebie z Janowianką Janów Lubelski, 0:10 w Parczewie).

Po spadku z IV ligi „dwójkę” na rok przejął Krzysztof Rysak, obecnie prezes zarządu Hetmana. W sezonie 2006/2007 trenerem był Janusz Grula (drugie miejsce w klasie okręgowej, ligę wygrał Spartakus Szarowola), a dwóch kolejnych – ponownie Rysak.

W 2008 r. piłkarze szkoleni przez trenera Rysaka zajęli w „okręgówce” drugie miejsce, za Olendrem Sól, i ponownie dostali barażową szansę na awans do IV ligi, ale tym razem jej nie wykorzystali. W półfinale wygrali na wyjeździe 3:2 z ŁKS Łazy, natomiast w finale musieli uznać wyższość Oriona Niedrzwica Duża (0:1 w Niedrzwicy Kościelnej i 1:1 w Zamościu). Rok później Hetman II uplasował się na trzynastym miejscu, ale z końcem rozgrywek zespół ten został rozwiązany. Skorzystała na tym czternasta w tabeli Unia Hrubieszów, która uniknęła degradacji do klasy A.

Po piętnastu latach Hetman II może zostać reaktywowany. Zarząd zamojskiego klubu na czele z prezesem Krzysztofem Rysakiem właśnie to rozważa.

*Po nazwisku piłkarza podaliśmy liczbę jego występów w IV lidze i okręgowym Pucharze Polski, w sezonie 2004/2005, a w nawiasach – liczbę meczów w podstawowej jedenastce. Po nazwisku trenera – liczba meczów, w których prowadził drużynę.