Dlaczego Dub ma w sobie coś niezwykłego? To nie tylko wieś

Jowita Markowska-Klich spotkała się 8 kwietnia z mieszkańcami Duba (gm. Komarów-Osada), natomiast dzień później wygłosiła prelekcję w Książnicy Zamojskiej w Zamościu. 

– Dlaczego Dub ma w sobie coś niezwykłego? To nie tylko wieś. To miejsce, w którym wielka historia Polski splata się z małą historią rodzin, które ją tworzyły z zachwycającą siłą i wzruszającą godnością – mówiła Jowita Markowska-Klich na spotkaniu w Dubie z mieszkańcami tej miejscowości oraz sąsiednich, które należą do dubieńskiej parafii.

Zarówno tam, jak i w Zamościu, potoczyła się opowieść o historii Duba i jego mieszkańców. Pierwsza wzmianka o miejscowości Dub pochodzi z 1442 r. Parafia erygowana została w 1544 r. przez biskupa Jana Dziaduskiego, a uposażył ją Dobrogost Dubieński. W niedługim czasie pojawili się tutaj kalwini i katolicy, lecz zostali pozbawieni na około 70 lat swojej świątyni. W 1628 r. nastąpiło wznowienie działalności parafii dzięki ówczesnemu dziedzicowi miejscowego majątku, Aleksandrowi Myszkowskiemu. 

PRZECZYTAJ TEŻ: Uczcili pamięć dubieńskich męczenników zamordowanych przez sowietów i ukraińskich komunistów

Obecny kościół w Dubie został wybudowany w latach 1778-1779 staraniem proboszcza ks. Józefa Kobylińskiego, a konsekrował go w 1779 r. bp Melchior Jan Kochnowski, sufragan chełmski. Świątynia była odnawiana w latach 1788 i 1809, a rozbudowana około 1880 r. przez dobudowanie kruchty i zakrystii. W latach 80. XX wieku przebudowano dach na dwuspadowy i nie przywrócono mu już wieżyczki na sygnaturkę. Obecnie świątynia przechodzi gruntowny remont, na który cały czas zbierane są środki.

Jedną z tragiczniejszych dat w historii Duba był 25 września 1939 r. Tego dnia zostali bestialsko zamordowani przez Sowietów i ukraińskich komunistów ks. proboszcz Wiktor Możejko, dwaj klerycy salezjańscy, organista i sołtys.

Podczas spotkania z Jowitą Markowską-Klich padło zaproszenie do stworzenia słownika gwary dubieńskiej, co spotkało się z wielką aprobatą.