zamojszczyzna

Piłkarski sezon 2021/2022 na Zamojszczyźnie dobiega końca. Zakończyły się już rozgrywki w III i IV lidze oraz klasie B. Przed zespołami z klasy okręgowej i A – jeszcze jedna seria spotkań w najbliższy weekend, ale zanim to nastąpi, w środę, 22 czerwca o godz. 18 na stadionie w Zawadzie w finale wojewódzkich rozgrywek o Puchar Polski Gryf Gmina Zamość zmierzy się z Chełmianką.

Spółka ELEWARR obchodzi w tym roku swoje 30-lecie. Z tej okazji organizuje wspaniałe wydarzenie. – Spotkajmy się w Zamościu, 21 maja na Rynku Wielkim! – zaprasza na koncert, na którym wystąpią Zespół Pieśni i Tańca "Zamojszczyzna", Orkiestra Symfoniczna im. Karola Namysłowskiego oraz jako gwiazda wieczoru Golec uOrkiestra.

Jest pięknie, bieluteńko i śnieżnie, ale taka pogoda ma też swoje minusy. Stanowi utrudnienie zwłaszcza dla zmotoryzowanych. Tymczasem intensywne opady śniegu mogą w naszym województwie występować aż do jutrzejszego poranka.

Grodzisko w Sąsiadce ma szansę stać się jedną z najważniejszych atrakcji turystycznych Zamojszczyzny.

Zamojszczyzna słynie z miejsc, które mają niezwykle ciekawą historię, a czasami cudowną moc.

Magiczna Zamojszczyzna. Tutaj każdy znajdzie coś dla siebie.

11 grudnia 1942 r. Niemcy otoczyli Kitów (gm. Sułów) i zamordowali 168 żyjących tam, spokojnych mieszkańców. Ofiary egzekucji dobijali (skacząc po nich) okrutni, niemieccy koloniści z pobliskiego Nawozu. Z masakry ocalała tylko jedna dziewczynka, która wydostała się... spod trupa swojej mamy. Na prośbę jednego z naszych Czytelników przypominamy tekst opisujący tę straszliwą masakrę.

Obrona splamionego honoru obrażonych dżentelmenów czy np. zszarganej czci niewieściej wymagała w dawnej Polsce... krwi. Nie chodziło się z takimi sprawami do sadów. Tę rolę pełniły pojedynki. Były one traktowane jako "instytucye społeczne", zastępujące sądową sprawiedliwość. Nie wszystkim się to podobało.

Zaniepokojony obywatel opisał nam warunki panujące w jednej z masarni na Zamojszczyźnie. Jest nimi wstrząśnięty. Dlatego swoje pisemne zawiadomienie wysłał także do lubelskiego sanepidu, zamojskiej Państwowej Inspekcji Pracy, rzecznika konsumentów, do lubelskiej policji, urzędu skarbowego oraz czterech gazet.

"Zaczółem pisać tylko o sobie, i jak już się bardzo zamyślałem, to aż mi dziwno, że jakby do pomocy, przybył mi mój dawny ból i swojem zipaniem w kolanach jakby mi chce pomódz myśleć" – tak zaczynał opis losów swojej rodziny (w latach 30. ub. wieku) pewien współwłaściciel gospodarstwa piętnastomorgowego w woj. lubelskim. "E, jak tak, to we dwóch zacniemy od dziadka i z co więksego do dziś opisemy".

"Sznury wozów. Na wozach ludzie i cały ich dobytek... Wygnano ich z siedzib, a siedziby spalono. Nie dano pozostać, choćby przy zgliszczach" – pisał 11 sierpnia 1915 r. Józef Wasercug, znany żurnalista "pism codziennych i perjodycznych". "A kiedy chłop polski stanął na progu izby, rozpostarł ręce i z miejsca nie ruszał, pchano go bagnetem kozackim na poniewierkę, na zmarnowanie".

Dopiero pod koniec lat 40. i na początku 50. ub. wieku turystyka rodzinna po raz pierwszy stała się zjawiskiem masowym. Związek Samopomocy Chłopskiej organizował wówczas niezliczone wycieczki dla rolników i ich rodzin. Pokazywano im "dynamiczny rozwój kraju". Jeżdżono do odbudowywanej z gruzów Warszawy, Nowej Huty czy na poznańskie targi. Odwiedzano też wystawy czy np. teatry (słynna była np. akcja "PGR-y do teatru").

W 1920 r. Kazimierz Moszyński (1887-1959) – polski etnograf, etnolog i slawista – opublikował tekst (był drukowany w kilku odcinkach) w czasopiśmie "Teka Zamojska". Nosił tytuł "Budownictwo ludowe w okolicy Zamościa". To fascynująca opowieść o świecie, który przeminął.

Odra znowu stała się groźna. Tylko w ub. roku na Ukrainie zanotowano prawie 3,5 tys. przypadków zachorowań na tę zakaźną chorobę. To o ponad dwadzieścia razy więcej niż rok wcześniej! W tym roku odra za naszą wschodnią granicą także nie odpuszcza. Do ukraińskich szpitali trafiło m.in. kilkanaścioro dzieci, które, jak donosiły media, były w stanie ciężkim. Czy mamy się czego obawiać?

Bolesław Anc był dziarskim powstańcem styczniowym. Walczył m.in. na Kujawach, a potem w woj. krakowskim i na Lubelszczyźnie. Przez wiele lat marzył o tym, aby zebrać swoje wspomnienia, ale jak pisał "tułacze życie" mu na to nie pozwalało. W 1898 r. jednak "rzucił się na papier". Powstało wówczas wiele jego relacji i szkiców. Znaleźliśmy w nich wątki dotyczące Zamojszczyzny.