 Wiktor Zin |
 |
|
| |
|
|
urodził się 14 września 1925 roku w Hrubieszowie. Ukończył architekturę w Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie. Początkowo pracował tam jako asystent i adiunkt, następnie przeniósł się do Politechniki Krakowskiej. W 1952 r. uzyskał tytuł doktora, a 27 lat później - profesora zwyczajnego. Kolejno pracował jako dyrektor Instytutu Historii Architektury i Konserwacji Zabytków, w latach 1958-1964 był głównym architektem Krakowa. Był również dziekanem Wydziału Architektury Politechniki Krakowskiej, kierownikiem badań Staromiejskiego Zespołu Krakowa, przewodniczącym Krakowskiej Komisji Konserwatorskiej. Od 1977 do 1981 roku był wiceministrem kultury i sztuki, generalnym konserwatorem zabytków.
Tytuły doctora honoris causa przyznały mu: uniwersytet w Budapeszcie i Politechnika Krakowska, był członkiem Meksykańskiej Akademii Architektury. W latach 80. wykładał na uniwersytecie w Zagrzebiu.
Prof. Zin jest autorem licznych publikacji naukowych, książkowych i prasowych. Był wieloletnim członkiem rady SARP, przewodniczącym Towarzystwa Opieki nad Zabytkami.
Został odznaczony Krzyżem Kawalerskim, Krzyżem Oficerskim i Honorową Odznaką AK „Obrona ludności polskiej na Zamoj- szczyźnie’’.
Pod koniec życia zajmował stanowiska: prorektora Europejskiej Akademii Sztuk w Warszawie, kierownika Ogólnopolskiego Studium Konserwacji Zabytków Urbanistyki i Architektury przy Politechnice Krakowskiej, kierownika Katedry Dziedzictwa Kulturowego i Humanizacji Biznesu Wyższej Szkoły Informatyki i Zarządzania w Rzeszowie, był wykładowcą AGH w Krakowie, kanclerzem kapituły odznaczenia „Polonia Mater Nostra Est”. |
| |
.TMP) |
|
 |
| |
k o m e n t a r z e
| dodaj
i n f o 
